Nic nie dzieje się przypadkiem, powiedziała biała mewa, gdy wyszła z mojego telewizora.

Sodoma i Gomora to biblijna przypowieść o rozpuście, zepsuciu i moralnym upadku. Bóg postanawia zniszczyć dwa kananejskie miasta, gdyż niegodziwość ich mieszkańców przechodzi wszelkie granice. Wybrańcem w tej historii jest Lot wraz ze swoją rodziną, których przed katastrofą ostrzega Anioł. Do bohatera „Sodomy” Wojciecha Wolskiego przychodzi, a właściwie wychodzi z telewizora, mewa i przepowiada Tolowi koniec świat jaki ma niedługo nastąpić. Stawia przed nim również zadanie, od którego wykonania zależy los miasta Amodos: w ciągu 3 dni musi odnaleźć 10 osób (bardziej dobrych, niż złych). W 10-milionowym mieście wydaje się to proste, tym bardziej, że Tol ma nadprzyrodzoną zdolność widzenia ludzkiej aury. Cóż, kto uważał na lekcjach religii wie, że w Bożym planie nigdy nie ma rzeczy prostych i nic nie dzieje się przypadkiem.

Nie ma nic bardziej odświeżającego, niż ZOMBIE wiosną!

Dom mojego wuja jest nawiedzony, wpadnijcie pooglądamy horrory – A. Wardziak „Siódma dusza”

Dobra powieść grozy zaczyna się zawsze tak samo: tajemniczym zgonem, który ma wpływ na życie głównego bohatera. W tym przypadku jest to Marcin, którego rodzice właśnie odziedziczyli dużą posiadłość oraz winnice połączoną z siecią sklepów w całej Polsce. Dziwny zgon wuja postawił Marcina na nowej drodze życia, a właściwie w starym domu ze skrzypiącą podłogą. Rodzice Marcina  muszą wyjechać na weekend  i chłopakowi nie uśmiecha się zostać w tak ogromnej posiadłości samemu. Postanawia więc urządzić imprezę ze znajomymi. Piątkowy wieczór to idealny czas na spotkanie. Tym bardziej, jeśli ma się do dyspozycji wolną chatę. Co z tego, że jest pośrodku lasu, na kompletnym odludziu, a długie pogrążone w mroku korytarze i przytłaczająca ilość pomieszczeń sprawiają, że łatwo popuścić wodze fantazji. Na ratunek strachliwemu Marcinowi przybywa Adam ze swoją dziewczyną Majką oraz Tymek, który przyprowadza tajemniczą nieznajomą o imieniu Nadia. Są więc piękne dziewczyny, zielsko i wódka. Nie ma co, szykuje się niezła zabawa. Jest tylko jedna zasada: nie wchodzimy do biblioteki, proste prawda? Nie mija jednak kilka godzin, gdy w domu zaczynają dziać się dziwne rzeczy. Czyżby ktoś wszedł jednak do biblioteki? No to kiepsko. Nieświadomi niczego bohaterowie zostaną wystawieni na działanie potężnych sił, które podstępnie zacierają granice miedzy rzeczywistością, a iluzją...

Łamigłówki, to wszystko co od ciebie mam. "Locke&Key" #2

„Locke & Key” to jedna z tych historii, do których przekonywać nie trzeba. Po przeczytaniu tomu pierwszego „Witamy w Lovecraft” byłam urzeczona pięknem grozy i magii, jaka bije od tej opowieści. Wielka posiadłość Keyhouse i jej sekrety zawładnęły moją wyobraźnią.  Klucz to niesamowity przedmiot o wielowymiarowej symbolice. Powiem szczerze, że nie pamiętam kiedy zakochałam się w swoim pierwszym kluczu. Kolekcjonuję je od dawna, jednak jeśli ktoś mnie zapyta dlaczego to robię, nie będę w stanie udzielić sensownej odpowiedzi. Jest we mnie pewne wewnętrzne pragnienie, które nakazuje mi je gromadzić, ale wcale nie po to aby otwierać drzwi. Może to paranoja... Mam wrażenie, że kiedyś znajdę wyjątkowe drzwi i któryś z moich kluczy będzie do nich pasować. Jak widać, posiadłość Keyhouse to idealne miejsce dla mnie. 

Kolejna BRAMA do fantastycznych światów otwarta!

BRAMA nr 2/2015

Po raz kolejny BRAMA do fantastycznych światów została otwarta. Mamy już drugi, a właściwie trzeci numer tego czasopisma. Mroczny kościotrup Wojownik wpatruje się w nas pustymi i mrocznymi oczami, a gdzieś tam za jego plecami kryją się nowe niesamowite opowieści. BRAMA jest niskonakładowym kwartalnikiem kierowanym do fanów fantastyki, grozy i gier bez prądu. Wszystkich zainteresowanych tymi tematami zachęcam do zapoznania się z nim, a jeszcze bardziej do współpracy i aktywnego uczestnictwa przy jego tworzeniu. 

Na sam początek muszę powiedzieć, że zajechało kontrowersją. Redaktor naczelny nie napisał wstępniaka. Tak, to skandal niemały. Zastąpił go Ryszard Brzeziński z zespołu redakcyjnego magazynu. Tłumaczył kolegę dość sensownie i faktycznie raz wybaczyć takie faux pas mogę. Ale panie Redaktorze, choćby noc zarwać, a do czytelników zwrócić się trzeba, tego wymaga honor i obowiązek tej funkcji. Nie wyobrażam siebie, że w trzecim numerze zabraknie wstępniaka od naczelnego dowódcy. Jeśli trzeba, to stawiam zgrzewkę powera. Ok, konwenanse zostawmy już w spokoju i zerknijmy co jest za Bramą w tym numerze... 

Fatum nad "Hardboiled", czyli o paczce, która nasiąknęła deszczem.

Antologia „Hardboiled” miała swoją premierę jakiś czas temu jednak jak przystało na nurt noir, nad paczką zawisło jakieś fatum. Nie udała się jej dotrzeć na czas, wędrowała po czeluściach pocztowych magazynów, przechodziła z rąk do rąk, obijała się, nasiąkała wilgocią i brudem, aż wróciła skąd wyruszyła. Cóż, nie można być optymistą gdy podchodzi się do takiej literatury, dlaczego więc poczta nie miałaby jej potraktować na takich samych zasadach. Paczka po wielu fatalnych perypetiach jednak dotarła. Nasiąknęła deszczem, wiatrem i zimnem, czyli jest gotowa do przeczytania...

Nie elementy, a relacje. MORFIUM: Silesia Noir.

"Morfium" zeszyt 1-3

Świat przedstawiony w "Morfium" jest szary, pokryty węglowym pyłem, zamazany i niewyraźny, a historia z tomu pierwszego jest równie mglista, co on sam. Od razu da się dostrzec dwie płaszczyzny: realną przypisaną do konkretnych czasów i  tą „morfium”, majaczącą i ukrytą. Obie są jednak mroczne, w obu skrywają się potwory. Wszystko jest tu dziwne, a jednocześnie dobrze znane. Fale radiowe ożywają, murzyn gada po śląsku i nosi stygmaty, w ciemnych uliczkach obchodzi się święto płonących śmietników, Chrystus objaśnia wybranym Koran. Czy aż tak trudno uwierzyć w takie rzeczy? Śląsk to magiczne miejsce i muszę przyznać rację autorowi, że akurat tu nie trudno o dziwne wydarzenia. Zapraszam na tajemniczy, pełny grozy Śląsk.

Polska to dobry kraj na post-apokalipsę zombie.

Pascal 2015

Trudno nie zwrócić uwagi na „Niemartwych”, bo przyciągają uwagę już swoją okładką. Dominująca czerń, obecna również na brzegach stron, oraz biel żywej śmieci wyciągającej dłonie po świeże mięso. Horda trupów zmierza w stronę czytelnika. „Michał przestaje walić kolbą pistoletu w czoło żywego trupa, leżącego bez ruchu na ziemi. Ten wraca do życia” /s 5/. Po otwarciu książki od razu zostajemy wrzuceni w sam środek akcji, a właściwie na jej koniec. „Lena! Słyszysz!? Nie umieraj! Proszę, nie umieraj!” /s 5/ Powieść rozpoczyna się bowiem od narracji, która rekonstruuje wydarzenia w odwróconej kolejności. Zabieg intrygujący i bardzo filmowy. Podobnie jak stawiane przez autora pytania: co wspólnego mają zombie i rak? Czy można współistnieć z żywą śmiercią? 

[R] Cztery echa grozy - Horror w walce z chorobą!

„Cztery echa grozy” to niewielki zbiór opowiadań, które Norbert Góra i Tomasz Siwiec popełnili w szczytnym celu. Niniejsza książeczka uczestniczy w akcji Horror w walce z chorobą, a całość dochodu uzyskanego z jej sprzedaży wsparła ciężko chorego Andrzejka Janoszka.

„Jeszcze nigdy strach i śmierć nie przysłużyły się aż tak bardzo do ratowania zdrowia oraz życia drugiego człowieka.” 

Ilustrację na okładce, dość subtelną jak na autora, wykonał Pan Goryl, który w symboliczny sposób połączył ze sobą horror i grozę, jaką znajdziemy w środku. 

Nowy HORROR na starym ROZTOCZU. Otchłanie ludzkiej psychiki, czekają!

Łukasz Kiełbasa skrzętnie zapisywał historie, które nachodziły go podczas snów. Na przełomie 2013 i 2014 roku zebrał je w zbiór opowiadań, a za wsparcie w formie crowdfundingowej wydał "Horror na Roztoczu" . Warto zaznaczyć, że był to również moment powstania wydawnictwa Alter Manes. Kampania na PolakPotrafi.pl zakończyła się dużym sukcesem. Nie zdziwiło mnie to, gdyż nie tylko sam projekt był niezwykle dopracowany, ale dodatkowo został wsparty przez kampanie informacyjną (o czym wielu twórców zapomina) w mediach społecznościach, serwisach i blogosferze. Sukces był wypracowany i zasłużony...

[R] Czy latem groza smakuje inaczej? O HISTERYCZNEJ rewolucji.

Ja nie potrafię odmówić sobie grozy, szczególnie tej HISTERYCZNEJ. W kolejnym numerze Redakcja przygotowała dziesięć opowiadań spod znaku niesamowitości. Tym razem, tematem przewodnim jest rewolucja. Temat wdzięczny, bo z dużym potencjałem dla fabuły. Czy autorzy sprostali krwawemu rozmachowi rewolucji? Jeśli chcecie się o tym przekonać sami, to ściągnijcie magazyn i czytajcie na zdrowie. W ramach odświeżenia klasyk w magazynie znajduje się także opowiadanie "Kochanka Szamoty"  Stefana Grabińskiego. Kto nie czytał, koniecznie musi nadrobić zaległości. Warto również stawić się na lekcji z historii literatury grozy, której ponownie udzieli dr Eliza Krzyńska-Nawrocka. Tym razem przygotowała wykład o mrocznej stronie Aleksandra Dumasa. I jak, macie już ochotę wpaść w małą letnią HISTERIĘ?

[R] Czy jesteś w stanie zapomnieć o bliskich? - "Wayward Pines. Szum"

Otwarte 2012

Ethan Burke budzi się z okropną migreną. Nie obudził się jednak w łóżku ze szklanką wody na stoliku nocnym, ale w środku lasu, konkretniej niedaleko miasteczka Wayward Pines w stanie Idaho. Nie ma przy sobie portfela, kluczyków, ani żadnych rzeczy osobistych, a na jego koszuli znajduje się krew. Czy to jego? Wydaje mu się, że mógł ulec jakiemuś wypadkowi lub ktoś go napadł. Nie to jest jednak problemem: Ethan nic nie pamięta. W takiej sytuacji, jedyne co może sensownego zrobić, to udać się po pomoc do pobliskiego miasteczka. I powiedzcie jak tu nie zakochać się od pierwszego wejrzenia w takim bohaterze. Przystojny, tajemniczy i w potrzebie, jak ciastko na wyciągnięcie ręki. Owszem jest w dość niekomfortowej sytuacji, ale miłość nie wybiera. Po pierwszych stronach książki wiedziałam, że mnie i Ethana połączy płomienny romans, ale taki na jedną, może dwie noce czytania. Cóż, lubię facetów w typie nieprzewidywalny twardziel, który nie da sobie wmówić, że jest inaczej, niż on uważa, że jest.

[R] Klątwa, która pozbawia dziewictwa – J. C. Oates „Przeklęci”

Rebis 2015

Opowieść o „Przeklętych” zaczyna się od uprowadzenia panny młodej sprzed ołtarza pierwszego kościoła prezbiteriańskiego Princeton. Ową panną młodą, a właściwie już mężatką, jest Annabel Slade, wnuczka pastora, która wyszła za porucznika Dabneya Bayarda. Nie było to więc porwanie panny, lecz mężatki i co do tego, czy można to nazwać porwaniem, też do końca nie ma pewności. Ceremonia zakończyła się, gdy Annabel wybiegła z kościoła w ramionach innego i od tej pory słuch po niej zaginął. Sprawa jest wyjątkowo tajemnicza, tym bardziej, że nie samo "porwanie" jest tu najistotniejsze, a cały kontekst wydarzeń. Ślub i jego dramatyczne zakończenie ma miejsce dopiero w jednej trzecie powieści. Nie stanowi, ani jakiegoś początku, ani zakończenia, lecz jest jednym z przejawów Klątwy, jaka zawisła nad społecznością Princeton… 

[R] Blogowanie jest utratą niewinności - "Noora" J. K. Johansson

Wydawnictwo Literacie 2014

Pod koniec wakacji ginie dziewczyna. W Palokaski trwają gorączkowe poszukiwania. Nikt nie wie co się stało. Tylko Miia, psycholog policyjny, zdaje sobie sprawę, że aby rozwikłać zagadkę trzeba najpierw dowiedzieć się kim była Laura Andersson. W tomie drugim dostajemy jasną odpowiedź. Choć trudno doszukać się podobieństwa pomiędzy sino szarym, obrzmiałym ciałem, a tą śliczną młodą kobietą, to właśnie ciało Laury wyłowiono z rzeki. Komisarz Korhonen przyjmuje tą wiadomość z wyjątkowym smutkiem i poruszeniem. Miia również bardzo przeżywa jej śmierć i nie wierzy w teorię policji o samobójstwie nastolatki. Jedynie Noora, przyjaciółka Laury, w cale nie odczuwa smutku, po prostu między Laurą a nią nie było tak, jak wszyscy myśleli, miały pewien układ. Ten jednak dobiegł końca i Noora postanowiła zająć miejsce Laury. Problem polega tylko na tym, że jak mogła marzyć o zajęciu jej pozycji, skoro nigdy nie odważyła się być sobą? /s 23/  

[R] Romans z nieletnią? Carmilla nie odmówi... - „W ciemnym zwierciadle” J. S. Le Fanu

Zysk i S-ka 2015

„W ciemnym zwierciadle” Josepha Sheridana Le Fanu to książka, która jest arcydziełem literatury gotyckiej. Stanowi wyjątkową podróż w czasie do dziewiętnastowiecznego Londynu, Paryża, Styrii. Zbiór „In a glass darkly” ujrzał światło dzienne zaledwie rok przed śmiercią pisarza, a stał się jego wizytówką dzięki jednej z bohaterek. Irlandzki pisarz stworzył niesamowitą postać, Carmillę: piękną i inteligentną dziewczynę, która była równie niewinna, co złowieszcza. Okazała się postacią niezwykle pobudzającą wyobraźnię. Bram Stocker odnalazł w niej inspiracje do stworzenia Drakuli.  Nie bez powodu Le Fanu zwany jest ojcem wiktoriańskiej powieści o duchach. 

„Na tym potężnym zwierciadle duszy – ludzkiej twarzy – malują się czasami uczucia, które, mimo iż często widywałem i mam hart ducha właściwy lekarzowi, poruszają mnie głęboko.” /s 29/

Książka, którą warto zapakować do wakacyjnego plecaka - "Oni" Olga Haber

Videograf 2014

Alicya Oss​ jest świeżo po lekturze powieści "Oni" Olgi Haber i pisze o niej, że: "prawdziwego fana grozy książka srodze zawiedzie. U początkującego wywoła dreszczyk emocji, napędzi pietra i nie pozwoli zasnąć." Z tym absolutnie się zgadzam. Zachęcam do zerknięcia na całość jej opinii po drugiej stronie lustra, w zupełnie innym lesie :)

Ja czytałam książkę Haber w listopadzie zeszłego roku i o dziwo  zapadła mi w pamięć, co mimo wszystko dobrze o niej świadczy. Prawdą jest, że "Oni" mają tyle samo wad, co zalet. U Haber od razu widać było, że ma warsztat, talent do pisania oraz wyobraźnię. Jednak po lekturze "Oni" czuć było również, że dość niepewnie stąpa po gruncie grozy, jakby zastanawiała się jak daleko może się posunąć i czy wypada. Obserwowałam autorkę z uwagą i widzę, że robi pewne postępy. Nie ukrywam, że mam wobec niej spore oczekiwania. Ciekawi mnie czy jest w stanie wyjść poza schemat swoje dotychczasowej twórczości. Może będziemy mieć swoją Joyce Carol Oates ;) 

[R] Lubimy słuchać o duchach - „Opowieści upiorne” E. Nesbit

C&T 2015

Zbiór „Opowieści upiorne” został wydany przez C&T w ramach serii Biblioteka Grozy, dzięki temu możemy poznać wspaniałe historie pióra Edith Nesbit (1858-1924), której twórczość wywarła duży wpływ na literaturę angielską. Książki Nesbit nadal cieszą się popularnością, inspirują i zachwycają. „Opowieści upiorne” stanowią hołd dla jej twórczości poświęconej grozie. Zawarte w zbiorze trzynaście historii cechuje połączenie romantyzmu z realizmem. Każdy tekst został skrupulatnie zbudowany: ciekawe postacie, piękne opisy, nastrojowe miejsca, barwny język i misterna zagadka.  Nesbit z wyjątkową lekkością potrafi zaintrygować, przestraszyć, rozbawią i zadziwić. Jej opowiadania to prawdziwa przygoda, po której żałuje się, że nie trwała ona trochę dłużej.   

[R] Zastygłe w czasie wspomnienia - "Drażliwe tematy" N. Gaiman

MAG 2015

Niespokojne duchy, zastygłe w czasie wspomnienia, sekrety skrywane głębiej niż myślimy, potwory w ludzkich maskach i ludzie w maskach potworów, oto „Drażliwe tematy” Neila Gaimana. Zbiór opowiadań opublikowany nakładem Wydawnictwa Mag jest perełką dla tych, którzy szukają niesamowitych opowieści będących ucztą dla wyobraźni, a zarazem wyzwaniem dla wrażliwości i intuicji. 

"I myślę o nas, o wszystkich ludziach i maskach, które nosimy, maskach, za którymi się ukrywamy, i maskach, które nas ukrywają. (...) A potem myślę o potrzebie pomagania innym i o tym, jak przywdziewamy maski, by to robić, jak zdjęcie maski czyni nas bezbronnymi...

Wszyscy nosimy maski. To właśnie sprawia, że jesteśmy interesujący.

Oto historie o owych maskach i ludziach, którzy się pod nimi kryją." /s 11/

[R] Mary straszy - "Zagubione duchy" M. E. Wilkins Freeman

C&T 2006

Freeman jest przykładem pisarza, którego talent rozkwitł, gdy warunki finansowe zmusiły do zarabiania na swojej twórczości. Nie ujmuje to jej tego, że byłą pisarką niezwykle zdolną, gdyż potrafiła swoją pasję obrócić w dochodową pracę, która zapewniała niezależność. Jej dorobek liczy trzynaście zbiorów opowiadań i czternaście powieści, osiem książek dla dzieci, trzy tomy poezji, ponadto pisała również eseje. W kwietniu 1925 roku Freeman została jako pierwsza nagrodzona przez American Academy of Arts and Letters medalem im. Williama Deana Howellsa za całokształt twórczości i jej wpływ na literaturę amerykańską. 

[e] Czytelnicza esencja - "Pokłosie" antologia

GMORK 2015

„Pokłosie” jest antologią, która powstała jako hołd dla dorobku Stephena Kinga.  Pięciu wielkich fascynatów twórczości pisarza postanowiło pokazać, jak jego dzieła ich inspirują. Paulina J. Król, Marek Zychla, Kacper Kotulak, Jarosław Turowski oraz Juliusz Wojciechowicz stworzyli siedem opowiadań, które mają być dla czytelnika tajemniczym, efemerycznym pocałunkiem grozy…   

ZALETY: Różnorodność stylów i tematów oraz niezwykła lekkość z jaką opowiadania kradną nasz czas. Przemyślana i dobrze skomponowana antologia. Niektóre teksty przesycają myśli wątpliwościami.

WADY: Nie wszystkim udało się zrealizować założenia antologii oraz utrzymać klimat grozy.