 |
| Pascal 2015 |
Trudno nie
zwrócić uwagi na „Niemartwych”, bo przyciągają uwagę już swoją okładką.
Dominująca czerń, obecna również na brzegach stron, oraz biel żywej śmieci
wyciągającej dłonie po świeże mięso. Horda trupów zmierza w stronę czytelnika. „Michał przestaje walić kolbą pistoletu w
czoło żywego trupa, leżącego bez ruchu na ziemi. Ten wraca do życia” /s 5/.
Po otwarciu książki od razu zostajemy wrzuceni w sam środek akcji, a właściwie na
jej koniec. „Lena! Słyszysz!? Nie
umieraj! Proszę, nie umieraj!” /s 5/ Powieść rozpoczyna się bowiem od
narracji, która rekonstruuje wydarzenia w odwróconej kolejności. Zabieg
intrygujący i bardzo filmowy. Podobnie jak stawiane przez autora pytania: co
wspólnego mają zombie i rak? Czy można współistnieć z żywą śmiercią?
